Augustus 2008 - Er zijn vele manieren om naar Canada te emigreren. Wij kozen in eerste instantie voor het nationale programma, maar zijn later ingestapt in het provinciale programma.
Het nationale programma duurt in totaal ongeveer 2,5 jaar van aanvraag tot stempel in je paspoort. Let wel: dit is de gemiddelde doorlooptijd, garanties heb je nauwelijks. Hierbij heb je te maken met de Canadese ambassade in Berlijn, waar niet alleen jij maar iedereen uit Nederland, Duitsland en nog een aantal landen hun aanvraag naar toesturen. Hierdoor is de wachttijd erg lang en is de weg van het insturen van papieren en wachten op reactie ook zenuwslopend. Bij het nationale programma heb je nauwelijks contact met degene die je aanvraag behandeld en de uitkomst is en blijft altijd onzeker (niet iedereen komt in aanmerking). Maar, bij het verkrijgen van de immigrantenstatus (na ca. 2,5 jaar) ben je wel vrij om je waar dan ook in Canada te vestigen.
Na het bezoek aan de emigratiebeurs in Nieuwegein, leerden we meer over het provinciale programma. De doorlooptijd is korter, je kunt makkelijker communiceren met de mensen die je aanvraag behandelen en je krijgt direct feedback over je slagingskansen. Plus, je krijgt hulp van de provincie om je daar te vestigen (Engelse les, arbeidsbureau, integratielessen). Maar we hadden gemengde gevoelens om hier aan mee te doen, voornamelijk vanwege de kosten voor de tickets en hotelovernachtingen. De stroom waaronder wij een aanvraag konden indienen (strategic recruitment), betekende namelijk een verplicht bezoek aan de provincie Manitoba van minimaal 8 dagen - vooral om te onderzoeken of je daar echt wel heen wilt en hoe je kansen zijn om je succesvol te vestigen. Dus, niet meteen de beslissing genomen om mee te doen aan het provinciale programma.
Maar, als resultaat van de emigratiebeurs, hadden we wel definitief onze keuze op Manitoba laten vallen. En vanwege de extra zekerheid over je slagingskansen als je via het provinciale programma binnenkomt, hebben we na enige tijd overdenken uiteindelijk toch de stoute schoenen aangetrokken. We namen contact op met de meneer die we in Nieuwegein hadden ontmoet, boekten de tickets en overnachtingen en gingen op Exploratory Visit van 20 tot 29 augustus.
Het nationale programma duurt in totaal ongeveer 2,5 jaar van aanvraag tot stempel in je paspoort. Let wel: dit is de gemiddelde doorlooptijd, garanties heb je nauwelijks. Hierbij heb je te maken met de Canadese ambassade in Berlijn, waar niet alleen jij maar iedereen uit Nederland, Duitsland en nog een aantal landen hun aanvraag naar toesturen. Hierdoor is de wachttijd erg lang en is de weg van het insturen van papieren en wachten op reactie ook zenuwslopend. Bij het nationale programma heb je nauwelijks contact met degene die je aanvraag behandeld en de uitkomst is en blijft altijd onzeker (niet iedereen komt in aanmerking). Maar, bij het verkrijgen van de immigrantenstatus (na ca. 2,5 jaar) ben je wel vrij om je waar dan ook in Canada te vestigen.
Na het bezoek aan de emigratiebeurs in Nieuwegein, leerden we meer over het provinciale programma. De doorlooptijd is korter, je kunt makkelijker communiceren met de mensen die je aanvraag behandelen en je krijgt direct feedback over je slagingskansen. Plus, je krijgt hulp van de provincie om je daar te vestigen (Engelse les, arbeidsbureau, integratielessen). Maar we hadden gemengde gevoelens om hier aan mee te doen, voornamelijk vanwege de kosten voor de tickets en hotelovernachtingen. De stroom waaronder wij een aanvraag konden indienen (strategic recruitment), betekende namelijk een verplicht bezoek aan de provincie Manitoba van minimaal 8 dagen - vooral om te onderzoeken of je daar echt wel heen wilt en hoe je kansen zijn om je succesvol te vestigen. Dus, niet meteen de beslissing genomen om mee te doen aan het provinciale programma.
Maar, als resultaat van de emigratiebeurs, hadden we wel definitief onze keuze op Manitoba laten vallen. En vanwege de extra zekerheid over je slagingskansen als je via het provinciale programma binnenkomt, hebben we na enige tijd overdenken uiteindelijk toch de stoute schoenen aangetrokken. We namen contact op met de meneer die we in Nieuwegein hadden ontmoet, boekten de tickets en overnachtingen en gingen op Exploratory Visit van 20 tot 29 augustus.
Home
Home